De wil van een badpak

Naakt zwemmen is veel lekkerder, vooral als je puber bent. Samen met Heidi sprong ik het water in en al watertrappend wurmden we ons badpak uit. Het koele water voelde heerlijk tegen ons blote lijf. Plotseling barstte Heidi in lachen uit, ze lachte tot de tranen over haar wangen liepen. ‘Ik…’ hikte ze. ‘Ik, hahaha, ik heb…’ Ze draaide rondjes rond haar as en graaide om zich heen in het water. ‘Ik ben mijn badpak kwijt!’ Ik schoot haar te hulp, maar vond ook niets meer terug. Een badpak zwemt blijkbaar ook liever zonder mens.   

Nog steeds kenmerken de beste dingen die ik in mijn leven gedaan heb, zich door naïviteit en overmoed, waarbij de eigenwijze wil der dingen altijd voor een verrassende wending zorgt. Zo kocht ik bijvoorbeeld met een groep vrienden een gaar kluspand, wat we binnen een jaar wel even zouden opknappen. Een half jaar verder hadden we tienduizenden kilo’s puin afgevoerd en was het huis een groteske gatenkaas. Meer dan twee jaar zijn we inmiddels bezig, driekwart van het huis is min of meer af. Sneller wilde het niet. Zou ik er ooit aan begonnen zijn als ik alles van te voren had overzien? Ik denk het niet. Dus mensen: gewoon doen zo’n boeiend kluspand. Hoe krakkemikkiger, hoe meer eigenzinnige wil.

Het toppunt van iets met een eigen wil is ongetwijfeld een kind, al mag je dat dan weer geen ‘ding’ noemen. Gewoontegetrouw geheel lichtvaardig, besloot ik tot conceptie. Onmiddellijk kreeg ik allerhande leesvoer aangeboden over zwangerschap en bevalling, die beiden van een leien dakje gingen. Daarna zakten de wallen onder mijn ogen tot halverwege mijn wangen. Waarom had niemand me verteld dat zo’n baby de hele tijd van alles wil? Boeren, zuigen, poepen; erg banaal allemaal. Een complot vermoed ik; anders zou niemand aan kinderen beginnen. De beroemde ‘roze wolk’ is in werkelijkheid een rookgordijn, wel weer handig om je uitgelubberde buik en de spuugvlekken op je kleren achter te verbergen. Hulde alvast aan de naïeve helden die er gewoon aan beginnen. En het klinkt misschien gek, maar ik heb bijna nooit spijt.

Toch denk ik nog wel eens weemoedig terug aan ons luchtige avontuur met Heidi’s badpak. Zou dat nog steeds ergens rondzwemmen tussen waterplanten en kruiskwalletjes?

Deze column is geschreven als opdracht voor de cursus Columns Schrijven van de SKVR. De opdracht was: schrijf een column naar aanleiding van een anekdote.