Dusterheldin

Ik mag graag regelmatig een schone onderbroek aantrekken. Dat wilt u misschien niet weten, maar u kunt er in ieder geval een mening over hebben. Of u nu een zware intellectueel bent, of een heel hoog EQ hebt. Dat laatste betekent dat je niet weet hoe hoog de AEX-index staat (dewatte?!) maar wel altijd een gezellig praatje maakt met de buurvrouw. Met die buurvrouw zit het trouwens wel goed, want die heeft iedere maandag welgeteld zeven schone slipjes aan het balkon hangen. Dat lijkt mij een prima score, al geef ik met die mening misschien iets te veel van mezelf bloot. Wel slaat mijn fantasie altijd een beetje op hol als er eens een keer acht stuks ondergoed blijkt te hangen.

Over zulke belangrijke zaken schrijft Sylvia Witteman columns in de Volkskrant. Over onderbroeken dus. Bijvoorbeeld. Of koelkastmagneten. Of over het ophangen van onderbroeken met koelkastmagneten. Dat soort elementaire kwesties. Daar kunnen we allemaal over meepraten, zonder ons eerst suf gestudeerd te hebben op veranderlijke elementen als het weer, politiek of economie. Als je maar een schone boxer om je billen hebt.

Mijn heldin is ze, Sylvia Witteman. Ze schijnt te schrijven in een fluffy ochtendjas met panterprint. Een duster noemde mijn moeder zo’n ding vroeger. Een woord dat doet denken aan een stofdoek, de vlag die iedere degelijke huisvrouw op gezette tijden uit het raam laat wapperen als teken van overgave aan rust, reinheid en regelmaat. Die drie r’en, daar is bij mevrouw Witteman geen sprake van, als we haar columns moeten geloven. En dat willen we, want een laks huismutsenleven krijgt met behulp van Wittemans toetsenbord een nieuw bestaansrecht.

Hoe vaak Sylvia een schone hipster om haar billen hijst? Ik weet het niet. Dat wil ik ook niet weten – alhoewel, zouden die ook een panterprintje hebben? – maar de algemene lijn van haar columns doet vermoeden dat er altijd wel wat slipjes onder de salontafel verdwaald zijn, naast een half leeg gedronken, inmiddels verzuurde fles wijn. Kijk, dan doe ik het toch een stuk beter. Bij mij is die fles tenminste netjes leeg.

Deze column is geschreven als opdracht voor de cursus Columns Schrijven van de SKVR. De opdracht was: schrijf een column over een columnist. 

One thought on “Dusterheldin

  1. Leonie says:

    Dat bezorgt mij dan weer een glimlach, thanks Esther!

Comments are closed.